Giclee Zdzisława Beksińskiego drukowane w QPrint

We współpracy z Belvedere Gallery Inc. z Kanady, QPrint drukował serie prac Zdzisława Beksińskiego. Prace następnie były  podpisywane przez artystę i sprzedawane w galeriach na całym świecie.

Dzięki zastosowaniu atramentów pigmentowych prace mogą być eksponowane wewnątrz pomieszczeń nawet przez ponad 100 lat. Wysoka jakość druku atramentowego HP i zastosowanie specjalnie dobranego papieru powoduje, że wydruki do złudzenia przypominają oryginały.

Tego typu reprodukcje noszą nazwę "giclée" i na całym świecie cieszą się dużą popularnością wśród kolekcjonerów i miłośników sztuki. Z reguły reprodukcje osobiście sygnowane przez artystę drukowane są w limitowanych seriach co ma duże znaczenie dla ich kolekcjonerskiej wartości.

Więcej informacji na temat giclee na stronie http://www.qprint.com.pl/index.pl/giclee 

Dzięki giclée mniej zamożni miłośnicy sztuki zamiast kupować oryginały mogą mieć wydruki do złudzenia przypominające oryginał, sygnowane własnoręcznym podpisem artysty.

Więcej na temat dystrybucji prac Zdzisława Beksińskiego można znaleźć na stronach www.beksinski.pl/masterlist.htm.

Zapraszamy także na http://www.qprint.com.pl/index.pl/art  oraz Pytania i Odpowiedzi - Druk ARTystyczny 

ZDZISŁAW BEKSIŃSKI Urodził się w 1929 roku w Sanoku, zmarł w 2005 roku w Warszawie. Absolwent architektury na Politechnice Krakowskiej (1952). Początkowo fotograf (1953-1960), potem rysownik, grafik i malarz. Między 1955 a 1959 rokiem jednocześnie fotograf i malarz. W swej twórczości na początku lat 60. z powodzeniem zajmował się także rzeźbą.

Po ukończeniu studiów na Politechnice Krakowskiej Beksiński wrócił do rodzinnego Sanoka. Już w pierwszej połowie lat 1950. wykonał dojrzałe prace fotograficzne, a także zainteresował się malarstwem, a później malarstwem materii. W 1957 roku zawiązał się nieformalną grupą: Beksiński, Lewczyński, Schlabs, która aktywnie działała do 1959 roku. W ramach grupy Beksiński był najbardziej zorientowanym teoretycznie artystą i wykonał najbardziej radykalne prace o charakterze surrealistyczno-ekspresjonistycznym.

Indywidualna wystawa jego prac miała miejsce w Gliwickim Towarzystwie Fotograficznym w 1958 roku.

W 1959 roku w Gliwickim Towarzystwie Fotograficznym miała miejsce wystawa tej nieformalnej grupy, która przeszła do annałów historii fotografii polskiej jako ANTYFOTOGRAFIA. Beksiński zaprezentował na niej słynną pracę GORSET SADYSTY oraz zestaw czternastu prac bez tytułu, które powstały z inspiracji fotografią surrealizmu i teorią montażu filmowego słynnego radzieckiego konstruktywisty Wsiewołoda Pudowkina.
Jego dorobek fotograficzny liczący sto kilkadziesiąt fotografii, zachowany wyłącznie w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, należy do najważniejszych osiągnięć fotografii polskiej XX wieku, będąc prekursorskim do body-artu, konceptualizmu i sztuki fotomedialnej, gdyż artysta z założenia starał się przekraczać istniejące kanony w fotografii artystycznej.

Później poświęcił się malarstwu. W drugiej połowie lat 1960. zajął się grafiką i rysunkiem nasyconym perwersyjnymi erotycznymi obsesjami, które przenikały się z symbolami śmierci.

Duże znacznie dla jego kariery artystycznej miała wystawa w Starej Pomarańczarni w Warszawie zorganizowana przez Janusza Boguckiego w 1964 roku, która spowodowała, że artysta stał się modny i popularny. W katalogu do tej wystawy Bogucki zwrócił uwagę na charakterystyczny styl Beksińskiego oparty na sprzecznych założeniach estetycznych.

Od końca lat 60. do początku 70. w jego twórczości pojawiły się motywy religii Dalekiego Wschodu. Twórczość Beksińskiego z lat 80. wykazuje nawiązania do metody "fotografowania snów" (określenie artysty), a także do malarstwa barokowego, malarstwa dziewiętnastowiecznego i abstrakcji niegeometrycznej w wyniku czego stworzył indywidualny styl, w pracach o tematyce etotycznej, w pejzażu czy w portrecie zbliżający się do wizji apokaliptycznych, balansując na granicy kiczu. Od końca lat 90. artysta tworzyL także grafiki cyfrowe – kolorowe i czarno-białe, siegając w nich po swe zdjęcia.

Bardzo istotna jest fotograficzna twórczość artysty i wczesny okres jego twórczości rzeźbiarskiej i malarskiej do końca lat 70. Był jednym z nielicznych artystów, który na początku lat 60. świadomie porzucili dziedzictwo awangardowe poszukując syntezy różnych stylistyk.

Twórczość fotograficzna Zdzisława Beksińkiego pokazana została na kilku wystawach: ZDZISŁAW BEKSIŃSKI. OD AWANGARDY DO POSTMODERNIZMU, Muzeum Regionalne w Kutnie, 1993; ANTYFOTOGRAFIA I CIĄG DALSZY. BEKSIŃSKI, LEWCZYŃSKI, SCHLABS, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, 1993; ZDZISŁAW BEKSIŃSKI. FOTOGRAFIE 1953-1959, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2001/2002.

Prace w zbiorach: Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Historycznego w Sanoku.